| تبليغات | X |
|
خراب تر از بم شعر
| ||
|
امشب صدای ناله ام اوج ثریا می شود رودی ز آب دیده ام امشب به دریا می شود باید که جان باقیم امشب به پایانی رسد با بودنم درهر نفس الا و اما می شود شاید خروس بام ما بانگی نزد فردا سحر آری وصال مرگ ماامروز و فردا می شود امشب اگر مردم غمی بر جسم بی جانم مخور جسمی به روح مرده ام اینگونه اهدا می شود خونم ندارد طاقت ماندن در این زندان تن این خون پنهان در رگم امشب هویدا می شود باید که حد زد عاشقان قاضی خودت حکمش بگو تا ساعتی دیگر سحر حکم تو اجرا می شود خنجر به قلب ما نزد آری منم مجنون او اما بساط قتل ما گفتار لیلا می شود لا را که گفتی لا اقل سیلی به سیمایم مزن اسود تر از سودا چه بد هر گز تر از لا می شود؟ آن قلب سنگ یار من سنگ مزار مرده شد ان الیه راجعون بر قلبش انشا می شود اکنون که گویم این غزل دستی نگه دار ای اجل پایان عمرم با غزل به به چه زیبا می شود آندم طبیبی میکشد بیمار خود اکنون شده هم قاتل و هم جان ما آری مسیحا می شود شیخا اگر عاشق شدی بنشین و جورش را بکش هر درد بی درمان ما از ما که بر ما می شود
[ سه شنبه چهارم بهمن 1390 ] [ 17:57 ] [ حمید ]
 بی تو شبهایم همه یلدای سرد می نشینم تا سحر بر پای درد شاید امشب آخرین یلدای من خسته ام از دیدن فردای زرد شیخ مراد از یلدا طولانی بودن شب بدون حضور معشوقه و عاشق تا به سحر گاه با درد خودش همنشین میشه و عاشق امشب رو آخرین یلدای خودش تلقی می کنه که میتونه به دو صورت بهش پایان بده : اول با وصال و دوم با مرگ خود عاشق، که در مصراع آخر بیان میکنه از دیدن پاییز خسته شده و چون یلدا آخرین شب پاییزه و فصل بعد زمستونه و چون زمستان نماد مرگه پس منظور شاعر مرگ بوده.
[ دوشنبه دوازدهم دی 1390 ] [ 20:8 ] [ حمید ]
 گاه انسان بد سرشتی می کند پشت خود بر نوح و کشتی می کند خواب حق هر چند سیصد ساله شد عاقبت ســــــگ را بهشتی می کند شیخ [ جمعه بیست و پنجم آذر 1390 ] [ 20:6 ] [ حمید ]
در وصف علی گفتم قفلم ز زبان وا شد این قافیه ها با هم یکباره مهیا شد مریم دم زا بیرون از خانه ی رب آمد بنت اسدی رفت و در کعبه او جا شد آن شیر خدا آمد آن حیدر بوطالب دنیا به حضور آن دردانه مصفا شد جور عربی رفت و عدل علوی آمد بازار مساواتش در مظلمه برپا شد تو صاحب این مذهب تو باب امامانی از نسل تو ای صفدر این شیعه مربا شد از دست دورو مردان هم صحبت ابیاری تا محرم راز تو دیواره آن چا شد آندم که عقیل آید در کسوت مستضعف آتش به کفش دادی خوی تو معما شد او شهر علوم و تو دروازه آن شهری هر کس که ز در آمد رودی که به دریا شد اسال عرب جاهل پیش از غم فقدانش آری گره جهلت با دست علی وا شد حاکم چو علی باشد افطار و سحر قوتش نان و نمک و آب و یک دانه خرما شد احمد قطع سیبی در عرش خدا دارد پائین که شدی نیمی در دست تو پیدا شد انگشتری از دستت دادی به گدا لکن در حال رکوع تو این زاکیه اهدا شد در بستر پیغمبر آسوده تو خوابیدی ایمن به علی احمد از کینه ی اعدا شد بر ما وصیت دارد در چاه غدیر خم هر کس که منم مولا او بر همه مولا شد ایمان مبر ای کافر بر عصمت مولایم ای کافر بر شیعه آتش به تو ماوا شد هر کس به دلش دارد حب تو و اولادت در روز جزا حسبش از عمده مجزا شد گیسو ز سرت بر کن بین آن در خیبر کن در کوی بنی هاشم شرمنده زهرا شد فردوس برین خواهی خواهان وساطت شو زیرا سند جنت با دست وی امضا شد این جمعه اگر آید هادی عشری از تو از تکیه ی بر کعبه سنت همه رسوا شد مهدی تو بیا هاله از قامت دین بر کن چون ناجی بر مریم ذکر تو مسیحا شد شیخا به گمانم این شعر تو نمی باشد اوصاف عزیز ما در ثانیه انشا شد شیخ [ سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390 ] [ 18:14 ] [ حمید ]
گر بخواهی هر چه امکان می شود نفس بد در سینه زندان می شود آزمون معنای شر و نیکی است امتحان هر لحظه انسان می شود گر خلیل اله بدان بالا رسد چون مطیع امر و فرمان می شود هاجر و فرزند خود آواره کن هر چه او گوید همان سان می شود هر درختی جان دهد تا میوه شد او درخت و میوه قربان می شود اذن رب بود و پسر حرفی نزد گریه بر چشمان شیطان می شود با خدا مانی تورا باکی نبد بر خلیل آتش گلستان می شود می رسی آنجا که ابراهیم شد این همه از دست ایمان میشود خرده های طائران مرده بین با سخن سرشار از جان می شود شیخ پیر از سجده بر شیطان هراس شاید او در قبله پنهان می شود شیخ عید طاعت و بندگی بر شما مبارک [ دوشنبه شانزدهم آبان 1390 ] [ 18:57 ] [ حمید ]
 نظر افتاده در جریان چشمت شدم با آن نظر مهمان چشمت شدم آن تکه چوبی در نگاهت زمان مرگ ما طغیان چشمت برقصان آب دیده دل ندارم شود این ناخدا قربان چشمت بریزان اشک خود طاقت ندارم نمین کن ساحل مژگان چشمت زدی و قایق ما را شکستی شدم ساکن کف ظلمان چشمت دو پلکت بسته ای ما را نبینی جسد خواهی چه در زندان چشمت؟ ببندی یا نبندی کشته ای تو کسی را با همین پلکان چشمت سزد مردن به آنکس بی هوا زد دلش در بحر و در طوفان چشمت منم شیخ و شدم آن ناخدایی که مرده در یم عرفان چشمت شیخ
[ جمعه سیزدهم آبان 1390 ] [ 20:40 ] [ حمید ]
|
درباره وبلاگ  | |
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||
